Choroba bostonska

                                         CHOROBA BOSTOŃSKA

 

 

Przyczyny:

 

 Choroba stóp, dłoni i ust rozprzestrzenia się przez bezpośredni kontakt z wirusem. Jest bardzo zakaźna, zwłaszcza w dużych skupiskach dzieci (np. w przedszkolach), gdyż łatwo przenosi się przez dotyk i ślinę. Najbardziej zakaźne są zmiany w obrębie jamy ustnej. Wystarczy, że dziecko napije się z tego samego kubeczka, co chory rówieśnik lub dotknie klamki w toalecie, której wcześniej dotykało niedomytymi rękami chore dziecko. Zakażenia drogą kropelkową zdarzają się rzadziej, a wirus wydala się z przewodu pokarmowego nawet przez kilka tygodni po przebytej chorobie.

 

Jak się można zarazić chorobą bostońską?

Chorobą bostońską można się zarazić w bardzo prosty sposób. Zazwyczaj drogą kropelkową poprzez wniknięcie wirusa lub przez kontakt z wirusem przenoszonym na dłoniach. Chorobę przenosi również kontakt z śliną, moczem lub kałem. Enterowirusy są obecne w kale nawet przez 4 tygodnie od wyzdrowienia, dlatego też tak istotne jest dokładne mycie dłoni po skorzystaniu z toalety.

 

Do typowych objawów choroby bostońskiej należą:

• wypryski na stopach, dłoniach i w obrębie jamy ustnej, utrzymujące się od 7-10 dni;

 

 

• gorączka do 39 st. C, najczęściej krótkotrwała, mijająca po około 2-3 dniach;

• wysypka może pojawić się też na pośladkach, genitaliach i w pachwinach.

Chorobie towarzyszy ogólnie złe samopoczucie, pęcherze surowicze w gardle i jamie ustnej często przekształcają się w owrzodzenia i nadżerki, powodując ból przy przełykaniu.

 

bost.jpg [299x168] 

Leczenie:

Choroba bostońska jest chorobą wirusową – i jako taka nie podlega leczeniu antybiotykami. Jej leczenie jest objawowe i zleci je lekarz pediatra po obejrzeniu stanu dziecka. Ze względu na to, że jest to choroba wysoce zaraźliwa, dziecko powinno spędzić czas potrzebny na jej wyleczenie w domu i unikać kontaktów z rówieśnikami. Nie bagatelizujmy sytuacji i zgłośmy się do lekarza. Choroba bostońska choć generalnie niegroźna, skutkuje czasami niebezpiecznymi powikłaniami, zaś samo zaniedbanie zmian skórnych może doprowadzić do takiego nasilenia owrzodzenia, przez który dziecko nie będzie w stanie otworzyć ust, a więc jeść i pić.

 

Jeśli nasze dziecko zachoruje na chorobę bostońską:

1. Dbajmy, aby dużo piło, gdyż gorączka może prowadzić do odwodnienia. Podawajmy raczej wodę – zawarte           w sokach kwasy owocowe mogą podrażnić zmiany chorobowe w ustach dziecka i wywołać ból. Jeśli zmiany w ustach są bardzo rozległe, dziecko może odczuwać ból przy otwieraniu buzi – wodę można podać strzykawką.

2.  Aby złagodzić dyskomfort w ustach należy smarować lub spryskiwać owrzodzenia lekami w aerozolu (np. Tantum Verde lub podobnymi). Dobre rezultaty daje również płukanie buzi naparem z szałwii lub rumianku. 3.Gorączkę zbijamy lekami przeciwgorączkowymi, odpowiednimi do wieku i masy dziecka.

4.Leki przeciwzapalne stosujemy wg wskazań lekarza pediatry.

5.Lekarz pediatra zaleci, czym smarować zmiany skórne – najczęściej będzie to roztwór gencjany.

6.Pilnujmy, aby dziecko nie dotykało zmian skórnych brudnymi rękoma.

7.Jeśli lekarz stwierdził dodatkowe nadkażenie zmian skórnych bakteriami, możliwe że zostanie zastosowana kuracja maścią antybiotykową.

8.Jak chronić się przed chorobą bostońską? Należy często i dokładnie myć ręce. Nic prostszego, a jednak często o tym zapominamy! U niektórych pacjentów mogą zdarzyć się nawroty choroby nawet po trzech tygodniach po przebytej bostonce. Należy pamiętać, że raz przebyta choroba bostońska nie uodparnia dziecka na całe życie, wywołują ją bowiem różne wirusy. Choroba bostońska może mieć różny przebieg, dzieci najczęściej przechodzą ją łagodnie, zdarza się jednak, że odczuwany ból i dyskomfort jest spory.

 

Powikłania:

Choroba zwykle przebiega łagodnie i nie pozostawia niekorzystnych następstw. Powikłania są rzadkie, ale mogą wystąpić. Spotkać się można z uporczywymi, bolesnymi zmianami w jamie ustnej. Wiadomo od niektórych lekarzy, że czasem może być naprawdę „nie wesoło”. Należy zachować czujność i jeśli stan jest niepokojący szybko działać i pilnie kontaktować się z lekarzem.

Bolesne zmiany w jamie ustnej mogą sprawiać trudność z piciem i połykaniem, co w efekcie może prowadzić do odwodnienia.

W trakcie choroby należy przyjmować dużą ilość płynów, co jest szczególnie ważne u dzieci, które zwykle szybciej się odwadniają niż osoby dorosłe. Jeśli odwodnienie jest poważne może zaistnieć potrzeba hospitalizacji celem dożylnego podania płynów.

W rzadkich przypadkach na tle choroby bostońskiej może rozwinąć się wirusowe zapalenie opon mózgowych. Jest to stan zapalny błon pokrywających mózg i rdzeń kręgowy. Wirusowe zapalenie opon jest mniej groźne niż bakteryjne i większość osób zdrowieje w ciągu około dwóch tygodni. Objawy: gorączka, senność, ból głowy, sztywność karku, wymioty, nadwrażliwość na światło.

Bardzo rzadko bostonka może prowadzić do zapalenia mózgu. Zapalenie mózgu to ciężka infekcja w przebiegu której dochodzi do zmian zapalnych w tkance mózgu i m.in. jej obrzęku. Może prowadzić to do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu i być stanem zagrażającym życiu. Wczesnymi objawami zapalenia mózgu mogą być: wymioty, senność, splątanie, drgawki, nadwrażliwość na światło. Konieczne jest leczenie szpitalne.

 

Prace na ten temat przygotowały studentki Wydziału Nauk o Zdrowiu i Kultury Fizycznej kierunku pielęgniarstwa  II roku:

 

Bielańska Agnieszka

Całczyńska Paulina

Cieślik Sylwia

Czapla Paulina

Fatek Marta

Furga Aleksandra

Góźdź Agata

Kasprzak Aleksandra